Zesde maand (week 22-26)

-20 augustus ben ik op stap geweest met Mieke. Het deed deugd om nog eens "buiten" te komen, onder de mensen. Sven bleef thuis bij Wannes.
We zijn iets gaan drinken in de Muze in Antwerpen en twas heel gezellig.

-22 augustus was het mijn laatste dag ouderschapsverlof. Vanaf nu gaat mijn verlof in.
Het begin nu toch te korten besef ik.
Vandaag zijn Oma en Sarah op visite geweest.

-23 augustus won Tia Hellebout goud op de Olympische Spelen. Ze sprong 2.07m hoog.
Toch even het vermelden waard he. :)
's avonds is dan de peter van wannes; David op visite geweest.

-28 augustus kwam de Bomma langs, om al eens te oefenen voor wanneer zij elke donderdag op Wannes zal komen passen. Ik heb ze een stukje Borsbeek laten zien, zodat ze ook eens kan gaan wandelen met haar kleinzoontje.
Onderweg kregen we platten band met de voiture seg!


-29 augustus zijn we 's avonds gaan eten bij nonkel Jasper en (binnenkort Tante) Joke.
Ze waren ons dan komen halen met de auto, aangezien ze in Temse wonen. En met de Wannes heel dien toer met de bus doen enzo was wat omslachtig.
Het was heel gezellig en lekker gegeten.
Het was de eerste keer dat Wannes zijn dutje ergens anders deed.
We hebben zijn matrasje in J&J hun kamer gelegd, met zijn eigen dekentje en knuffeltjes, en hij viel direct in slaap.

-7 september is Sally op bezoek geweest. Gezellig bijgekletst, was weer even geleden.

-8 september moest ik dan voor de eerste dag terug gaan werken! Khad wel wat zenuwen. Twas immers al zo lang geleden! Een 6 maand zoiets.
Maar het deed me goed om terug onder de mensen te zijn. Nog eens iets anders rond men hoofd.
Terug wat meer gespreksonderwerpen :)
Versta me niet verkeerd, ik heb enorm genoten van de tid die ik samen met Wannes thuis heb doorgebracht, maar na 6 maand doet het toch deugd om verlost te zijn van die "4 muren".
En nu is het eens zo leuk om thuis te komen. Want je weet dat je zoontje op je wacht.

-12 september vertrokken we 's avonds naar De Haan. Dat was nog een huwelijkscadeautje dat we gekregen hadden van Wilke en Jerry. Dit zou het eerste verlofke zijn als gezin. Wannes zijn eerste 'reisje'.
De Koen was zo sympathiek om ons te voeren met zijn buske. Want met al het gerief voor Wannes was een treinreisje niet zo evident natuurlijk.
Wannes was heel braaf in de maxi-cosi. Was wat naar buiten aant kijken, en uiteindelijk in slaap gevallen.














-13 september belde Oma ons op. Ze vertelde dat Herman overleden was. Dat was wel even schrikken! Zo onverwacht..
In de namiddag hebben we De Haan op ons gemakje verkend en heeft Wannes voor het eerst de zee gezien.

-14 september zijn we langs het strand te voet naar Wenduine gewandeld. Met zone buggy op het strand, dat is het toch niet ze! Bij eb, zo dicht mogelijk tegen de zee, gaat nog het beste.
Maar in het losse zand... Das wat anders. In Wenduine hebben we een restaurantje gedaan, heb er steak met frietjes gegeten, en Sven ribbekes. De Wannes zat mee flink aan tafel te kijken naar alles rondom hem.

-16 september heb ik ne goeie fiets gekocht van zo een fietsen en go-car- verhuur.
Tis ne goeie stevige voor wanneer ik een fietsstoeltje voor Wannes nodig heb.
s' Middag croque monsieur gaan eten in Wenduine, was eenvoudig maar heel lekker.
Nog langs een baby-speciaalzaak gegaan om nog wat voor Wannes te kopen.

-18 september hebben we een strandwandeling gedaan richting Bredene.

-19 september duinwandeling richting Bredene. s' Avonds een ijsje gaan eten.
Wannes is nu 6 maanden, al een half jaar seg!

-20 september zijn Bomma en Bompa op bezoek geweest. We zijn dan wat gaan wandelen richting Wenduine weer. Daar een terraske gedaan, en Wannes zijn fruitpapje gegeven.

-21 september was het dan de grote opkuis en inpak. Om 14u kwam de Koen ons terug halen met zijn buske.
s'Avonds zijn we dan langs Oma en Opa gegaan, die pistolekes voor ons hadden voorzien.
Wannes heeft daar voor het eerst in het reisbedje geslapen.
Het verlofke zit er op, morgen weer gaan werken!




-Hier nog twee mooie foto's van ons klein kapoentje

Vijfde maand (week 17-21)

-20 juli geven de onderburen een 'poolparty'. Ondanks het slechte weer, zet Koen toch 2 zwembadjes en een party-tent :) Een poolparty is geen poolparty zonder pool natuurlijk.
Er was veel volk gekomen. Stefanie en Erik, de vorige eigenaars van ons appartement waren er ook met hun dochtertje Luna. Over 5 weken bevalt Stefanie van hun tweede dochtertje. We hebben ze even hun oude appartement laten zien, wat er al was veranderd enzo.
De poolparty was een succes. 's Avonds de waterpijp nog boven gehaald, het was echt gezellig.

-21 juli ben ik met Sven 2 jaar samen! Hoera!
's Avonds is tante Nathalie nog langs geweest.

-22 juli zijn we naar het ziekenhuis gegaan om een foto te laten nemen van Wannes zijn heupjes, ter controle op afwijkingen, omdat hij in stuitligging lag. Dat stilliggen voor die foto vond hij absoluut niet leuk, de verpleegster moest hem stevig vasthouden en Wannes heeft heel de gang bijéén gehuild. Hij was compleet van zijn melk nadien. Rode oogjes vol traantjes, ocharme.
s' Avonds kwamen Moemoe en Vava op bezoek.

-24 juli zijn we behang gaan bestellen in den Tony Mertens, en zijn we nadien een wandelingetje gaan doen naar het fort van Wommelgem.

-De nacht van 25 op 26 juli heeft Wannes heel de nacht liggen omrollen. Jaja, hij kan nu goed omrollen van buik naar rug. Maar als hij dan op zijn rug ligt, kan hij natuurlijk niet meer slapen. Hij slaapt altijd op zijn buikje. Gevolg: Mama kon heel de nacht, om de zoveel tijd, Wannes terug gaan omdraaien in zijn bedje. Ik heb die nacht bijna geen oog dicht gedaan!

-27 juli zijn we te voet met de voiture naar Boechout gestapt. Het Sfinksfestival was daar aan de gang. We zijn wel enkel het marktje gaan bezoeken, want om zoveel inkom te betalen, terwijl we niet zeker wisten of Wannes het daar zo lang zou kunnen volhouden, leek ons wat onnodig. En op het marktje pik je ook al de sfeer van het festival op. Al goed dat we geen tickets hadden gekocht, want na een dik half uurtje was het al te druk voor Wannes, en begon hij te huilen. Wij dan maar terug naar huis gestapt. Onderweg is hij dan in slaap gevallen.

-29 juli nog eens naar K&G geweest voor zijn 3de reeks spuitjes. Nu moest hij wel eventjes huilen, maar was vrij snel gedaan. Hij weegt nu 6.860 kg en meet 66 cm. De arts zei dat Wannes een stevig (goed ontwikkelde spieren) en actief babietje is. Terwijl ze Wannes zijn hoofdomtrek meet, kleedt hij de arts bijna uit, door het getrappel met zijn voetjes in haar decolleté :)

-30 juli hadden we een afspraak bij de kinderarts Dr. Vlemincx, voor het resultaat van zijn heupjes. Alles was in orde, dus hij moest al een geluk niet zon spreidbroekje aan!

-2 augustus zijn we 's avonds naar een openlucht theatervoorstelling geweest van de zomer van Antwerpen. Het was in Deurne op het Arenaplein te doen. Daar zijn we nonkel Jasper en Joke nog tegengekomen. Wannes is heel flink geweest, maar de Papa heeft afgezien. Hij had Wannes in den draagzak hangen, en we zaten op slechte bankjes, dus zijn rug deed serieus pijn. En plots voelde hij 'nat' onderaan de draagzak. Wannes zijn pamper was helemaal verzadigd van de pipi, en door zijn gewicht in de draagzak, had het een 'spons-effect', en zo was heel zijn broekje nat, alsook de Papa zijn buik :)

-8 augustus zijn we langs Oma gegaan, en toen Oma hem wou opnemen, moest Wannes hard huilen. Hij wou niet gepakt worden door iemand anders. Dit zou al een vroege vorm van vreemden-angst zijn zeiden ze op K&G. Dit zou wijzen op een sterk karakter?

-Tegenwoordig speelt Wannes echt leuk op zijn speeltapijtje, slaagt op knuffeltjes die dan geluid maken, grijpt naar elk voorwerp dat bij hem in de buurt ligt, om het te pakken, met zijn voetjes in het rond stampen, en terwijl roepen en tieren. Soms kan hij ook al zelfstandig rechtop blijven zitten, maar we moetem hem nog wel bijstaan, want valt makkelijk om:)

-16 augustus zijn we een microgolfoven gaan kopen in de Krëfel. Dat is een pak gemakkelijker om Wannes zijn flesjes op te warmen. Want vanaf vandaag geef ik Wannes 1x per dag een flesje poedermelk. Vanaf nu ga ik stilletjes aan de borstvoeding afbouwen omdat hij binnenkort naar de crèche zal gaan. Ik geef hem Beba II, speciaal ontwikkeld voor hongerige baby's. Hij lijkt het wel te lusten. Het eerste sipje was weer even wennen natuurlijk, maar hij dronk toch flink heel zijn flesje op.

-18 augustus kwamen Moemoe en Vava nog een keertje op visite. Wanneer Moemoe hem opnam, moest hij deze keer niet meer wenen. Zou zijn vreemden-angst voorbij zijn?

-Wannes geniet van de aandacht die hij krijgt (en soms opeist). Hier is hij samen met Papa muziek aan het maken. Papa speelt op de gitaar en Wannes rammelt op de maat mee met zijn rammelaar :)

-19 augustus is Wannes 5 maanden oud.

Vierde maand (week 13-17)

-21 juni zijn we op visite geweest in Hoboken bij Bomma & Bompa. De Bomma is deze week verjaard, en gaf een kleine drink in de tuin. De vriendinnen van Bomma omsingelden Wannes om hem te bewonderen. Wannes was omringd door vrouwen :)
's Avonds hebben we chinees gegeten, en heeft Bompa ons naar huis gebracht.

-De laatste dag van mijn moederschapsrust is aangebroken, vanaf nu ben ik in mijn ouderschapsverlof.

-1 juli, zijn we te voet naar Deurne gestapt, naar het nieuwe appartement van Channah en Yves. We hebben toen ineens kennis gemaakt met hun nieuwe hondje, Flo, een Bernen Senner, schattig beestje! Samen met Channah en Flo zijn we op het arena-plein in het gras gaan zitten op een dekentje, en hebben we wat bijgebabbeld. Het was mooi weer.

-3 juli heeft Wannes voor de eerste keer omgerold in bed. Het was eerder per ongeluk, maar we waren toch heel trots.

-11 juli heb ik Wannes voor de eerste keer fruitpap gegeven. Het was even raar, maar vrij snel beseft hij dat hij het moest inslikken, en dat het toch wel lekker was. Wel even wennen, maar heeft 3/4 van zijn bordje leeg gegeten.

-12 juli kreeg hij nu voor het eerst groente-pap. Op het menu stond: wortel-bloemkool-patatjes. Dit ging vlotter naar binnen dan de fruitpap gisteren. Misschien omdat het warm is, net als borstvoeding? Hij heeft heel zijn bordje volledig leeg gegeten! (buiten hetgeen op zijn gezichtje hing :)) Hij krijgt nu per dag 3x borstvoeding en 1x 's middags patatjes.

-16 juli is meter Sarah nog eens op visite gekomen. We hebben samen gezellig bijgekletst en pita gegeten.

-18 juli is Wannes weer voor een paar uurtjes bij Oma gebleven. Nu moest Wannes toch even wenen. Sarah heeft ons met de auto naar de Krea gevoerd om ne zetel te kopen/bestellen. (nu het nog solden was) We hebben er ne mooie uitgekozen, het is wel nog 12 weken wachten tot we hem hebben. (en uiteraard was die zetel net niet in de solden)
Maar ons salon is toch nog niet af, dus die lange wachttijd was niet echt een probleem.

-19 juli is Wannes 4 maanden oud! De tijd vliegt..

Derde maand (week 9-13)

-22 mei zijn we met Wannes naar de stad getrokken. Vandaag hebben we zijn geboortelijst afgesloten bij Prinses op de erwt. Onze lijst was bijna volledig opgekocht. Buiten de babycook, die we dan zelf ineens hebben gekocht.

-27 mei zijn we terug naar de stad getrokken om een babyfoon te kopen.

-28 mei zijn we 's avonds bij Oma en Opa gaan eten. Nonkel Jonas was er ook. Daarna hebben we samen naar de dia's gekeken van Gambia. Twas een heel avontuur.

-Deze maand zijn we weer een paar keer gaan wandelen natuurlijk. Het fort van Borsbeek en Wommelgem zijn onze favorieten.

-Wannes begint mooi te lachen. Leuk om interactie met hem te hebben.

-16 juni moesten we weer naar K&G gaan. Hij kreeg weer zijn spuitjes. Hij woog 5.960 kg en mat 61 cm.
Wannes had nog steeds wat last van spruw, dus heeft de dokter hem nog eens onderzocht, en hem iets anders voorgeschreven. Deze keer is het Daktarin gel. Dit slaagt precies beter aan.

-Omdat Wannes vanaf zijn 10 weken, al flink kan doorslapen, en 's nachts geen voeding meer nodig heeft, slaapt hij nu in zijn eigen kamertje.

-Deze maand heb ik bezoek gehad van: Oma & Opa, Bomma & Bompa, tante Nathalie, nonkel Benja, Leen, Lotte, Annemie, meter Sarah, nonkel Japer en Joke, nonkel Jonas, Sally en Tinne.

-19 juni is Wannes 3 maand geworden.

-Hier nog 2 mooie portretjes van Wannes in de zetel. Flink aant tutteren.

Tweede maand (week 4-9)

-Deze maand kreeg Wannes zijn eerste identiteitskaartje.

-Bij K&G hebben we de gehoortest laten uitvoeren en hij kreeg voor beide oortjes 10/10.
Het heeft wel lang geduurd, want Wannes was klaarwakker. Het zou sneller gaan als hij sliep omdat hij dan minder prikkels ontvangt. Maar alle, moeilijk gaat ook.
Hij woog 4.430 kg en mat 56.5 cm. (5 weken)

-Deze maand is Papa ook verjaard, hij is 25 jaar geworden.
Wannes toen voor het eerst van mij 'gescheiden' geweest. Hij bleef een paar uurtjes bij Oma.
Terwijl ben ik met Opa met de auto naar de winkel gereden om Papa zijn cadeautje te halen.
Wannes was heel braaf geweest. Hij is nog even wakkere geweest, en daarna heeft hij heel de tijd geslapen. De Oma heeft zelfs naast zijn voiture het gras afgedaan, en hij bleef flink doorslapen, ondanks het lawaai.

-We zijn gaan wandelen naar het fort van Borsbeek, en daar zat nonkel Benjamin met Falke en wat vrienden in het zonneke aan de speeltuin. We zijn hier dan even gaan bijzitten om Wannes eens te laten zien natuurlijk.

-Wannes is voor het eerst op restaurant geweest. We waren iets gaan drinken met Bomma en Bompa bij de Valk, en besloten om er ineens iets te eten. In het begin was Wannes flink aan het slapen, maar wat later werd hij wakker, en liet zich even horen. Om de beurt hebben we hem dan getroost, zodat iedereen toch kon verder eten. Uiteindelijk werd hij wel stil en sliep hij verder.

-Deze maand moest ik op controle gaan bij Dr. Lauwers. Om te zien of mijn litteken goed was genezen, en een controle. Hij heeft serieus op mijn buik liggen duwen om de grootte van de
baarmoeder na te kijken. Dat was wel pijnlijk. Maar alles bleek in orde te zijn, en genas goed.

-In mei was het een tijdje mooi weer. We hebben met de buren in de tuin ge-BBQ-d, tot 's avonds laat. Het was heel gezellig.

-12 mei was het dan jaarmarkt. De paarden voor de show, stonden tot vlak voor onze deur. Grappig zicht vanuit onze gang! De Bomma is toen langsgekomen, en samen zijn we een toertje over de jaarmarkt gaan doen.

-Wannes had witte vlekjes in zijn mondje, op de binnenkant van zijn wangen. Ik dacht aan spruw, en we zijn dan langs de huisarts geweest. Het was idd spruw, en hij schreef Nystatine voor, dat we in zijn mondje moesten druppelen, na elke voeding.

-16 mei waren Oma en Opa terug thuis van hun reis naar Gambia. Wannes is toen voor de 2de keer op restaurant geweest. Het is traditie dat wanneer Oma en Opa terug thuiskomen van op reis, we iets gaan eten bij de Chinees, zodat zij terwijl hun verhalen kunnen doen van de reis. Het was heel gezellig, en Wannes is hier heel flink geweest.

-We hebben in de tuin foto's genomen van het Vingerhoets-viergeslacht.

-19 mei is Wannes dan 2 maand geworden.

-Diezelfde dag moesten we nog een keertje naar K&G. Hij woog deze keer 5.510 kg en mat 58 cm. De dokter heeft hem ook zijn spuitjes gegeven, en hij was heel flink.

-Hier nog 2 mooie fotootjes van Wannes in de zetel met zijn draakje en doekje.

Eerste maand (week1-4)

Vanaf dat we thuiskwamen, kon het dan echt beginnen, ons leven met zen drietjes.
Bij de aankomst werden we verrast door onze onderburen, Koen, Annelies, Roeland en Aarnoud, die op de ramen in grote letters "welkom thuis Wannes" hadden gekleefd, en de gang vol ballonnetjes hadden gehangen. Heel attent!
Toen we dan ons appartementje binnen stapten met Wannes, begon hij even te huilen. Automatisch begon ik mee te huilen, door al de emoties, ik dacht dat Wannes het niet leuk vond bij ons, in zijn nieuwe omgeving.
Maar hij had gewoon honger. Dat waren blijkbaar gewoon mijn hormonen die even de bovenhand hielden.
Wannes sliep nu nog bij ons op de kamer, omdat hij nog om de 3uur moest eten, en zo was dat gemakkelijker voor mij tijdens de nacht.
De eerste maanden waren voor mij zeer vermoeiend. Door de korte slaapjes steeds tussendoor, voelde ik me nooit echt uitgeslapen, en stonden mijn ogen steeds op half 7.
Maar wat je ervoor in de plaats hebt, zo'n mooi kindje, daar doe je alles voor.

Verblijf in de materniteit OLV Middelares Deurne

Na de geboorte van Wannes moest ik een week in het ziekenhuis blijven.
Wat ik eigenlijk niet zo erg vond. Ondertussen werd ik en Wannes goed verzorgd door de verpleegsters van de materniteit.
Zelf was ik trouwens ook niet in staat om veel te doen, door die keizersnede.
Dit was dus véél pijnlijker dan dat ik me het had voorgesteld!!
Vooral de eerste 3 dagen heb ik SERIEUS afgezien.
De eerste 24 uur lieten ze de epidurale verdoving zitten, als pijnstilling.
Maar dan... na die 24 uur, werd de epidurale weggenomen...
In het begin ging het nog, het gevoel in mijn benen begon stilletjesaan terug te komen, eerst tintelingen, dan een 'slapend' gevoel, totdat ik weer volledige controle had over mijn benen.
Maar natuurlijk, met dat ik men gevoel terug kreeg, kwam natuurlijk ook de pijn door.
Wat later komen ze dan ook nog de blaassonde verwijderen.
Dat wou dus zeggen dat als ik nu naar het toilet moest, dat ik moest opstaan. Paniek in mijn hoofd!
Het moment was natuurlijk gekomen, dat ik moest gaan plassen. Zeker met al het vocht dat ik via het infuus kreeg, zat mijn blaas veel sneller vol dan normaal.
Alleen lukt het me absoluut niet om nog maar pijnloos recht te gaan zitten, laat staan dat ik naar het toilet toe moet stappen.
Dus bel ik op mijn belletje voor de verpleegster.
Ze moesten me met 2 ondersteunen om héél pijnlijk, en heel stilletjes naar het toilet toe te stappen.
Verschrikkelijk was dat! De tranen stonden in mijn ogen van de pijn.
Het was alsof mijn buik was opengescheurd. (Wat eigenlijk ook het geval was, maar dan gesneden). De pijn is met niets te vergelijken.
En telkens als ik mijn buikspieren gebruikte, kwam die pijn weer heel hevig door.
En ik heb nog nooit zo hard beseft, hoe vaak je je buikspieren wel niet gebruik!
Alles deed pijn; rechtzitten, hoesten, niezen, lachen, stappen, draaien, ...
En ondertussen ligt er dan zo een klein hulpeloos wezentje naast je in een wiegje, dat je zo graag op je gemak zou willen ontdekken, vastnemen, wiegen, verzorgen..
Maar dat kon ik dus niet.
Ik vond het zo spijtig dat ik die eerste pamper niet heb kunnen verversen en zijn eerste badje heb kunnen geven.
Zelfs om hem te voeden, moesten ze Wannes aangeven, en in men armen leggen.
Ik was al blij dat de borstvoeding zo vlot verliep, zodat ik me toch nog 'nuttig' voelde als mama.
Naargelang de uren verstreken, werd de pijn ook steeds minder.
Dat was mijn houvast, het zou alleen maar beteren.
In bed kreeg in oefeningen om mijn spieren in werking te houden, en om zo snel mogelijk terug mobiel te worden. Dagelijks kwam er een kinesiste om me te begeleiden. Ze zei steeds dat ik het heel goed deed, tegenover andere moeders, dat ik vrij mobiel was.
Hoewel ik me niet zo 'mobiel' voelde, deed me dat wel ongelooflijk goed om dat te horen. Dat gaf me echt moed, en zo een 'trots' gevoel, zoals in de lagere school als je een 10/10 behaalde en een stempeltje kreeg van de meester.
Tussen al deze pijn, en nieuwe ervaringen door, kwam er natuurlijk ook bezoek.
Dan moest ik toch vaak op men tanden bijten. En soms stiekem aftellen wanneer ze zouden vertrekken, zodat ik men pijn en emoties niet meer moest verbijten.
Maar na 3 dagen was de ergste pijn voorbij. OEF!
Maar nu kwam er een ander probleem...
Doodat ik nu terug stilletjesaan mocht eten (jeej), begonnen mijn darmen ook terug in werking te gaan.
Die hadden nu toch al een tijdje stilgelegen.
Daar verschoot ik toch ook even van, hoe pijnlijk dit kan zijn... Mijn buik zat precies in één grote kramp, alsof ze een knoop in men darmen hadden gelegd. Ik heb die nacht amper geslapen.
En juist die nacht was Sven nog eens overhuis gegaan om goed te slapen en te douchen, en de kinderkamer nog verder af te werken.
Ik heb me die nacht super-ellendig gevoeld, en was ongelooflijk blij en opgelucht toen Sven 's morgens mijn kamer binnenstapte.
De dokter zei dat dat normaal was, dat mijn darmen een tijdje hadden stilgelegen door de verdoving, en dat er dan veel lucht in de darmen wordt opgehoopt, en dat dat inderdaad veel pijn kan geven. De remedie; de pijn verbijten, en windjes laten :) Al die lucht moet er uit zei hij.
Maar als er bezoek is, jah, dan hou je dat natuurlijk in. Maar dat mocht absoluut niet werd me gezegd, dit zou tot nog meer pijn leiden.Dat was weer een dag afzien..
Vanaf de 4-5de dag was ik eindelijk een beetje terug op plooi.
Pijn van de wond had ik natuurlijk nog steeds. Maar daar had ik intussen mee leren omgaan, en de oefeningen deden ook hun werk.
Vanaf dan was het eigenlijk pas aangenaam om bezoek te ontvangen.
Maar toen waren de meeste mensen natuurlijk al geweest.
Nu waren het lange dagen aftellen tot we naar huis mochten gaan met onze kleine Wannes.
Al een geluk konden we op ons dagelijks bezoekje van onze ouders rekenen.
Dag 7 werd mijn draadje (één lange onderhuidse draad) van mijn wond weggenomen, en later die dag mochten we naar huis.
Ons leven met Wannes kon beginnen!