Labels

Wannes (49) Marie (33) mijlpalen (20) feest (14) familie (12) fun (12) Naaisels (11) Hobby (10) uitstapjes (10) zwanger (9) medische toestanden (7) Zomer (6) receptjes (6) school (6) vakantie (5) beter nieuws (4) Lente (3) herfst (3) kerst (3) show (3) 1 september (2) bevallingsverhaal (2) reisjes (2) sneeuw (2) Sint (1) Winter (1) slechter nieuws (1) verjaardag (1)
Posts tonen met het label mijlpalen. Alle posts tonen
Posts tonen met het label mijlpalen. Alle posts tonen

zaterdag 30 juni 2012

Ons muske wordt groot...

Hier ligt ons madam dan, in haar spiksplinternieuwe grote bedje!
Bye-bye baby-bedje.... (doet wel raar..)
Ben benieuwd hoe de eerste nacht zal verlopen!
Haar middagdut was al een succes daarstraks :)

maandag 12 december 2011

Marie 20 maanden

Intussen is Marie 20 maandjes geworden, 1jaar en 8 maand al!
En ze is al ontpopt tot een écht karaktervol madammeke en peuterpubertje.

Haar woordenschat is ook al serieus aant evolueren.
Ja, nee, pakken, mama, papa, wannes, tut, deken, slapen, george(neefje), bumba (olifant), pop, kwak, poes, kikker, giraf, beer, poes, kip, spin, eten, koek, kaasje, drinken, nog, uit, open, toe, appel, appelsien, baby, auto, vliegtuig, oog, oor, neus, mond, haar, boom, ...

Soms herken je ook liedjes die ze probeert te zingen, zoals:
-hihihiiiii, hahahaaaa... (kzag 2 beren)
-slaap kindje slaap...
-Hop Hop Hop... (we ruimen alles op)

Kleuren vind ze ook super om te doen, hopelijk blijft het zo, want ik zou wel graag een creatieve dochter hebben ;)
Wannes is nooit zo echt met tekenen bezig geweest, zelfs nu nog is het meerendeel van zijn creaties 'kribbel-krabbel'. (of je moet stap voor stap zeggen wat hij moet doen, dan komt er al wel eens iets uit dat op een ventje lijkt)
Marie is daar precies toch anders in. Ze houdt zelfs meestal haar kleurtje al juist vast, en niet met een vuistje.

zaterdag 25 december 2010

Marie staat!

Vandaag op kerstdag dacht Marie bij zichzelf: 'Ik zal hier is laten zien wat ik in mijn mars heb sé!'
Hop, en daar stond ze dan, klein maar dapper, ineens helemaal op zichzelf, op die twee slanke babybeentjes!
En fier dat ze was!
Haar gezichtje glunderde...
Onze kleine pruts van ocharmkes 8m 2w seg, zoals u ziet, stond zo ineens op haar eigenste beentjes (laat de builen maar komen...):


Deugnietje Marie trekt haar neusje op, net als Mama vroeger, en maar blazen :)



maandag 8 november 2010

Wannes de kleuter!

's Maandags na de herfstvakantie, 8 november was het dan zover!
Wannes ging voor de eerste keer naar het schooltje, gelijk ne grote jongen.
Fier als hij was met zijn boekentasje stapten we richting school.
We hingen zijn jasje aan zijn kapstokje, boekentasje in de kast, en hij mocht gaan spelen.
Hij was eventjes een beetje terughoudend, wa wilt ge, al die nieuwe gezichten en een nieuwe omgeving, ....
Maar hij heeft niet geweend en is heel flink geweest!
Als we hem 's avonds gingen halen was het ventje wel een vod.
Lijkbleek zag hij! Gene stap verzette hij, en er kwam geen woord uit..
Thuisgekomen eerst ff een dvd'ke opgezet in de zetel onder een dekentje en een vieruurtje, en een half uurke later was hij 'erdoor', en begon hij zo wat meer te vertellen :)

De eerste week was kort (woensdag halve dag, 11 nov + de brug) , dus kon hij er wat beter aan wennen zo.
De week nadien was hij het eigenlijk al gewoon, geen middagdutjes meer en naar school gaan.
Enkel het naar binnen gaan verloopt niet altijd zo vlot.
Niet dat hij weent, maar hij stribbelt soms wel een beetje tegen ens we de deur van het klasje binnengaan.
Maar na 10 minuutjes zegt de juf dat hij altijd heel flink met alles meedoet en speelt.


De juf (juf Ria, is nog mijn kleuterjuf geweest ook toen ik naar school ging!) heeft al verteld dat Wannes heel mooi kan praten voor zijn leeftijd.
Waar ik eigenlijk wel een beetje van verschoot, want als baby was hij lichamelijk altijd met alles vrij snel, en ik had het gedacht dat hij qua spraak meer alles zowat op zen gemakje deed, maar blijkt dan toch dat hij dat dubbel en dik heeft bijgebeend als ik de juf mag geloven.

Ahja, en voor mij was het toch ook even wennen hoor, zo geen kleuterke in huis in den dag!
Twas opmerkelijk stil in huis! Kheb direct wat muziek opgezet en me bezig gehouden met Marie.
Die er ook wel van kon genieten dat ze zo de aandacht eens volledig voor haar alleen had natuurlijk.
Zo sé, da was weer een mijlpaal in Wannes zijn leventje.

zaterdag 6 november 2010

Marie kruipt!!

Jaja, sinds deze week 'kruipt' Marie!
Alle, tis nog niet echt op handen en knieën hoor, tis meer gelijk een rupske dat ze zich voortbeweegt, maar ze geraakt dus in alle richting waar ze maar wil!
Tis niet meer in achteruit nu, ze heeft hare vooruit ook ontdekt.
Ze is er wel content mee zo te zien, zo fier da ze kijkt als ze ergens is geraakt op haar eigen krachten :)
Wannes vind het ook leuk zenne, zo doet hij der 'koerske' mee, en hij wint dan natuurlijk altijd!
Dolle pret..
Alhoewel... Soms vind Wannes het natuurlijk wel ni zo fijn dat Marie nu ook naar 'zijn' speelgoed kan kruipen en het dan ook nogeens kan pakken...
Tis een zware beproeving, leren delen!

En al zittend speelt ze ook graag! Ze zit steviger en steviger.

zondag 8 augustus 2010

Marie aan de patatten

7 augustus 2010: Marie haar eerste patatjes-avontuur!
Op het menu stond: worteltjes-bloemkool-patatjes-purree.
Zoals je ziet op de fotoos, was ze er niet al te scheutig op, hehe.
Maar dat had ik al wel verwacht.
Het ging eigenlijk beter dan ik had gedacht, ik had gedacht dat ze echt niets zou binnehouden, maar ze had toch een 30 grammetjes 'opgegeten'.
En vandaag 50 grammetjes, dus ze zal er wel komen zeker!
Ze heeft ook nog tijd he.
En nadien kreeg ze uiteraard haar pap nog, want een volledige maalijd was het allesbehalve.
Maar zo leert ze de smaak toch al wat kennen.
Kga het ze nu elke middag aanbieden, als ze niet verder wilt, krijgt ze uiteraard haar papje nog.
Maar kga wel ineens blijven volhouden.
Anders gaat ze denken dat als ze lang genoeg tegenspruttelt, haar zin wel zal krijgen...
Elke dag een paar hapjes meer he, we zullen wel zien.

Marie is hier wel anders in dan Wannes, want hij kreeg op net dezelfde leeftijd patatjes (zelfde receptje ook) op het menu, en hij at van de eerste keer een volledig maaltijd helemaal op!
Elk kindje is anders he!

dinsdag 15 juni 2010

Marie 2 maandjes en Wannes pamperloos

Intussen is Marie 2 maandjes gepasseerd.
Daarstraks zijn we met haar naar Kind & Gezin geweest voor haar eerste reeks spuitjes.
Eerst natuurlijk even gewogen en gemeten:
4.600kg en 57cm, ze volgt mooi haar curves, en alles gaat perfect!
Volgens de arts kon ze zelfs haar hoofdje zo flink optillen als een babytje van 3 maand zou moeten kunnen.
Dan de spuitjes... Jah, dan heeft ze wel even serieus van zich laten horen.
Dat schelle vrouwenstemmetje ging daar flink de hoogte in :)
Maar daar is ze dan weer (even) vanaf se.

Voor de rest doet ze het dus heel goed.
In het begin huilde ze nogal vaak, en had ze veel aandacht nodig, maar dat is precies toch ook fel geminderd nu. (al een geluk)
Ik gebruikte dan ook binnen de draagdoek om haar zo te sussen en toch intussen verder te kunnen doen in het huishouden.
Ze is meer en meer een echt vrolijk, gelukkig babytje aant worden.
Ook fraselt ze al vaak naar ons, echt zalig om ze bezig te horen!


Met Wannes gaat het ook goed. (ondanks zijn puber-streekjes zo af en toe tussendoor)
Sinds kort gaat hij zonder pampertje naar de creche!
Pipi doet hij flink op het potje, onze grote vent!
Super stoer, Wannes in zijn eerste échte onderbroekjes! :) Een echt klein ventje! (zal ik ook nog eens een foto van moeten trekken)
Enkel de grote boodschap durft hij nog niet zo goed op het potje te doen. Maar ja, dat zal ook wel snel in orde komen!
En volgende maand moet ik alweer terug aan het werk voor 2 weekjes sé. Tzal wennen zijn, maar tzal ergens ook deugd doen om eens wat 'volwassenere' conversaties aan te gaan :)
Ben eens benieuwd hoe Marie het in de creche zal stellen dan!

zaterdag 29 mei 2010

Marie toont vrolijk haar eerste lachjes :)

Is ze ni om op te eten?
Zalig vind ik het, nu er zo wat meer 'respons' begint te komen.

Ook begint ze meer intonatie te krijgen in haar geluidjes, lijkt op beginnend 'fraselen'.
En dat op 6 weekjes!

Intussen slaapt ze trouwens ook 's nachts al flink door (van haar 5weekjes). Rond 22-23h laatste voeding, en dan laat ze zich pas terug horen tussen 7-8h 's morgens.
Zalig om terug meer slaap, en zo dus ook meer energie te hebben!

zondag 18 april 2010

Mijn bevallingsverhaal

Ik zal hier al eens (proberen in het kort) mijn bevallingsverhaal te doen he!

Dus normaal moest ik maandag 12 april binnen gaan (10d overtijd) om de bevalling in te leiden. Om 6h smorgens. (we hadden dit expres tegen niemand vermeld om het toch een beetje als verrassing te laten overkomen)
Ik had toch al een 5 tal dagen pijnlijke voorweeen vooral 's nachts, maar die wouden niet echt doorzetten.
's Avonds had ik nog een uitgebreid douchke genomen, en was ik al (een deel van?) mijn slijmprop verloren.
Wel, en die nacht zette het precies toch door..
Echt rond 2h 's nachts kon ik me niet meer houden van de pijnen, en heb ik men ventje wakker gemaakt dat ik nu al wou vertrekken.
Dus wij met het fietske (met weeen om de 5 min) in putteke nacht richting ziekenhuis.
Af en toe moest ik wel stoppen met trappen om de weeen wat weg te puffen, maar dan duwde men ventje mij verder, hehe.
Tegen 3u lag ik al aan de monitor in een bevallingsbed.
Met om de 3 minuten vrij sterke weeen.
Amai, das afzien seg, die weeeen!
Ze hebben dan besloten om niets te geven en de natuur zijn gang te laten gaan natuurlijk omdat de weeen toch spontaan waren begonnen.
Een paar uur later verloor ik ook vruchtwater.
Tegen 9u had ik dan al een 4tal cm, en ik had zoiets van, wauw! al bijna in de helft (mezelf wat moed inspreken he), maar die vroedvrouw zei dus tot mijn verbazing da ze het precies niet snel genoeg vond gaan seg!
Dus in samenspraak met de gyn gingen ze dan bijstimuleren met een baxter Oxytocine om de weeen nog te versterken.
Man man, wa was me da!! Om de minuut een super harde wee, zo sterk dat ze niet eens meer waarneembaar was op de monitor!
Ze opvangen ging dus echt niet!
En de epi die ik dan had gevraagd masheerde dus langs geen kanten he! Grrrr...
Just mijn linker been was verdooofd, maar in mijn buik voelde ik nog ALLES.
Wss was die dus te laag gestoken zodat het geen effect had.
Ik verging van de pijnen echt, tot wenens toe!
Niet veel later kreeg ik dan ook nog een bloeding, en de ontsluiting verliep nog steeds niet hoe het moest volgens hun.
Dus hadden ze de gyn gecontacteerd, en hij dacht dan ook aan een eventuele scheuring van mijn oude keizersnede-litteken (bloedverlies, veel pijn aan het litteken, niet gunstig vorderende opening), en wou geen verdere risicos nemen.
Dus moesten ze snel overgaan in een spoedkeizersnede!
Man op dien moment was ik echt emotioneel een wrak he, dus weer tranen, ik kon het echt niet meer tegenhouden.
Kreeg dan ook direct een injectie om de weeen nu dan weer volledig stil te leggen, om zo de baarmoederactiviteit te stoppen zodat het litteken eventueel niet verder zou scheuren. (dachten ze toen)
In de OK hebben ze me dan een epidurale bijgestoken, en die werkte dan wel, oef!
Deze keer heb ik echt niets gevoeld tijdens de keizersnede. (in tegensteling tot bij Wannes)
En 10 minutjes later hoorde ik geluidjes van het aspireren, en toen ne goede duw op men buik en dan geween!
Daar was ze dan uiteindelijk! Onze kleine lieve dochter Marie!
Daar kwamen natuurlijk terug tranen..
Ze werd getoond aan mij en ik kon haar kusjes geven op haar voorhoofdje (voor de rest hing ik volledig vast aan de tafel) en heb haar toch een paar minuten mogen bewonderen en tegen men kaak mogen voelen. Zalig!
En daarna werd ze weggebracht voor de eerste verzorging en ging ze met papa naar boven om te 'skinnen'.
Ondertussen werd ik dichtgemaakt.
En terwijl had ik ne super harden 'bibber', wa was me da, ik bibberde bijna van die tafel af! Kwam door al die medicatie en de hormonen blijkbaar.
Op de kamer aangekomen kon ik eindelijk kennismaken met ons meisje, wat een perfect klein mensje! Marie.
Ze woog 2.660kg en was 48cm klein.
Ze dronk direct mooi van de borst en dat doet ze nu nog steeds!
Intussen is ze al over haar geboortegewicht en doet ze het heel goed.
Morgen begint ons leventje thuis!
Ik ben eens benieuwd wat dat zal geven.

Zo dat was het een beetje.

woensdag 14 april 2010

Welkom kleine lieve Marie!

Geboren in de lentetijd,
Een vrucht van liefde en tederheid.
Marie, kindje klein en fijn,
Moge je pad vol bloempjes zijn!



Marie is geboren via de keizerlijke nooduitgang,
op 12 april 2010
Om 10.05u
2.660kg
48cm


Na een dagje recupereren, gaat het nu toch beter met mama.
Marie doet het opperbest en drinkt vlotjes borstvoeding.
En grote broer Wannes is natuurlijk fier op ZIJN zusje!

Het volledige bevallingsverhaal volgt één van de dagen.

het kaartje en de suikerboontjes:

dinsdag 15 december 2009

Wannes kan de pot op! :)

Amai derjuist seg, onze kleine lieve wannes is wel 6x achteréén op het potjes geweest en steeds met beetje pipi in!!
Geweldig seg, hihi!
Hij maakte duidelijk dat hij zen potje wou dus ik pak dat, doe zen broekje uit, pamperke uit en hij gaat er op zitten en doet gewoon ineens pipi seg!
En ik hem natuurlijk prijzen, dat dat zeer flink van hem was om het te komen zeggen en pipi gedaan heeft.
We hebben dan samen het potje leggegoten inde wc.
EN zo is hij der dus nog 5x na elkaar gaan opzitten en steeds een mini plasje en dan zelf met da potteke naar de wc lopên om het uit te kappen, hihi.
(soms wel beetje naast wc maar kom)
Hij was zo fier als ne gieter!
En was zelfs beetje boos dat hij terug zen pamperke moest aandoen voor te gaan slapen....
Hopelijk is dit het begin van flink op het potje te gaan!

Ben wel fier! zelfs fotooke van gepakt, hihi..

zondag 19 april 2009

1 jaar - 1 maand

-19 maart is Wannes 1 jaar! Maar vandaag is het niet zijn feestje. Dat zal 28 maart plaatsvinden.
Hij heeft wel al bezoek gehad van nonkel benjamin, Oma en Opa. En natuurlijk al enkele cadeaus gehad.
Bomma en Bompa zijn overdag met hem gaan wandelen en naar de speeltuin gegaan.

-20 maart hebben ze in de crèche voor Wannes een kroontje gemaakt, gezongen en koekjes gegeten.




-22 maart zijn we met Wannes naar de speeltuin in het parkje geweest. Hij had het er naar zijn zin op het speeltuigje.

-24 maart moesten we weer eens naar Kind en Gezin voor zijn spuitjes. Deze keer was het niet in zen billetjes maar in zen armpjes. Hij moest wel even wenen van de pijn. Maar voor de rest was hij weer volledig goedgekeurd op alle vlakken.
Hij woog 10.240kg en was 77 cm groot.

-28 maart was het Wannes zijn verjaardagsfeestje dan. Zie foto's vorig bericht.

-3 april kwamen tante Nathalie en Rik 's avonds nog langs voor Wannes zijn verjaardag. Hij heeft van hun een auto'ke gekregen, waar hij heel graag mee rondrijdt. We hebben samen pizza besteld.
Diezelfde avond kwam Sarah ook langs voor den uitleg voor wanneer zij op Wannes moest babysitten. We hebben met zen allen nog lang aan tafel gezeten en gebabbeld.

-5 april zij we langs Oma en Opa gegaan, het was mooi weer en zijn daar wat in de tuin gaan zitten. Wannes heeft hier een paar keer wat langer alleen gestapt. Jef, de schildpad vond hij heel fascinerend, en Zabel ook natuurlijk!

-6 april zijn Moemoe en Vava langsgekomen, en daarna ook nog Moeke en Vake.

-8 april is Sarah komen babysitten op Wannes. De creche was toe vandaag omdat het paasvakantie was.

-11 april is er een graaf accident gebeurd...
We stonden op het punt om te vertrekken om te gaan wandelen met het gezinnetj
e.
Wannes zen schoentjes aan. En dan i
s hij altijd zelfverzekerder om te stappen. Dus vanaf hij die aan had , begon hij zich los te wriemelen en te stappen, maar natuurlijk omdat hij zo snel wou zijn, struikelt hij, en valt hij recht met zijn lipje tegen de punt van de tv-kast!
Amai, da was verschieten seg! ik zie het nog zo voor mij gebeuren.
Terwijl hij viel, wist ik dat da ni goed zou komen en idd, een serieuze kap in zijn lip! Hij wenen natuurlijk, ikke compleet overstuur, dacht al da we naar tziekenhuis moesten gaan want da was echt wel hard aant bloeden, de druppels vielen er zo uit.
Maar ik ben direct met hem naar de diepvries gelopen en er ijs op gelegd, en na 5 min stopte het bloeden toch..
Man ik ben er nog ni goe van..
Ik had helemaal den bibber.
Heel zijn truike vol bloed..
Maar toen het gestopt was met bloeden viel het mooi toe, de wonde, en Sven heeft het ook eens bekeken (verpleegkundige van dienst), en in tziekenhuis kunnen ze toch ni veel doen wss.
Ik hoop dat het mooi en snel zal genezen..
Maar op zon volledig gaaf velleke, lijkt dat zo erg hé...

-15 april was het goed weer! We zijn toen naar ne vis-gerief-winkel gefietst in Schoten voor Sven. Maar dien was dicht... Dus terug naar huis. We hadden toch een plezant fietstochtje gehad, in het zonnetje.

-En sinds 15 april 's avonds is Wannes ook ineens beginnen stappen, en hij stopte gewoon niet meer! Daarvoor kon hij al wel enkele meter zelfstandig stappen, maar nu stapte hij echt flink door, toerekes draaien, bochten maken, terugstappen...
Heel het gamma!
Ik heb hem 's avonds al stappend gewoon van de grond moeten "plukken" om hem naar zen bedje te brengen.
Het is officieel een stappertje geworden.



dinsdag 31 maart 2009

Wannes' eerste verjaardag

- 28 maart was het dan zover. Het was Wannes' eerste verjaardagsfeestje! We hadden heel de familie uitgenodigd bij ons thuis. (Oma, Opa, Bomma, Bompa, Jasper, Joke, Jonas, Benjamin, Falke en Sarah)
Het was een gezellig boeltje. Wel een beetje druk in ons kleine appartementje, maar allé, iedereen kon toch zitten.
Eerst kreeg Wannes allemaal leuke cadeautjes van iedereen (waarvoor nogmaals dank!), en daarna gingen we aan tafel voor een stukje taart.
Iedereen zong een liedje voor Wannes, en dan mocht hij samen met papa zijn eerste verjaardagskaarsje uitblazen!














Daarna mocht hij beginnen aan zijn stuk taart! Dolle pret had hij...
Eerst was hij wat voorzichtig. Rustig wat stukjes marsepijn in zijn mondje steken.
Maar al snel veranderde dat rustige prulwerkje in een ware veldslag!
Hij zat er met zen handjes in te slaan, en de taart door zijn vingers laten glijden door erin te nijpen, en tot slot zat hij zelfs met zijn handen in zijn haar...
Er hing zelfs taart in zen oor!
Maar allé, hij had er duidelijk plezier in :)
En hij heeft toch nog meer dan de helft van zijn stuk taart opgegeten.



























Tegen het einde van de dag was Wanens doodop. En viel dirrect als een blok in slaap.
Het was een geslaagd feestje!
Bedankt iedereen om mee op deze dag te komen vieren met ons!

vrijdag 20 maart 2009

Twaalfde maand (week 48-52)

-20 februari staat Wannes dus in de Gazet van Antwerpen, in de Baby-special. Wel leutig om zijnfotootje daar tussen al die andere kindjes te zien staan.





-24 februari heeft Wannes zijn eerste "blauw ket"! Hij was tegen de rand van de kast gevallen, juist boven zijn oogje.
Het werd al direct een goei "tet". En kreeg alle kleuren van de regenboog de volgende week.

-25 februari was de crèche toe. Nonkel Benjamin en Falke zijn toen een dagje komen babysitten op Wannes. Hij heeft het goed naar zijn zin gehad blijkbaar.




















-1 maart zij we met ons gezinnetje een Wandelingetje gaan maken rond het fort van Wommelgem.
Het was heel mooi weer. We hebben Wannes voor de eerste keer ook een tijdje zelf laten lopen, tussen ons in, aan onze handen. En fier da hij was! Hij wou niet meer terug in zijne buggy daarna..
's Avonds zijn dan nonkel Jasper en tante Joke op visite geweest.

-6 maart is Wannes ipv naar de crèche, een half dagje naar Oma geweest. Oma wist te vertellen dat hij enkele pasjes zelfstandig heeft gezet, van de stoel naar haar toe. Een paar keer zelfs.

-9 maart is Wannes ziek. Hij heeft 39.4° koorts, weent heel veel en wil niet slapen. Ook 's nachts niet. Gevolg: wij dus ook niet...
s' Avonds zijn we dan naar de huisarts gegaan, en die wist ons te vertellen dat Wannes een serieuze keelontsteking had, en dat ook zijn amandelen serieus ontstoken waren. Zijn keel stond vol witte stippen.. (Niet moeilijk) Arm dutske!
Hij zei dat dit nogthans niet vaak voorkomt in die mate bij kindjes van zijn leeftijd.
De dokter heeft dirrect antibiotica voorgeschreven.
De dag nadien deed dit al merkbaar zijn werk!
Ik ben dan nog wel 2 dagen thuis gebleven bij Wannes, want hij mocht nog niet naar de crèche deze week.
Donderdag was Papa thuis, en vrijdag kon Oma hem weer een dagje opvangen.
En toen was het al zo goed als voorbij.

-14 maart zijn we met Wannes naar de stad getrokken. Eerst een windscherm gaan kopen voor aan zijn fietsstoeltje, en daarna hadden we met Bomma afgesproken in de Stad. Ze wilde voor Wannes zijn verjaardag, zijn eerste echte schoentjes betalen.
We zijn dan beland in den "duizendpoot", een gepecialiseerde kinder-schoenwinkel.
Véél schattige schoentjes gezien!
En daar hebben we zijn eerste schoentjes dan ook gekocht. Van het merk "Romagnoli", echt mooie schoentjes!
Daarna kon de Mama het natuurlijk zelf niet laten om ook nieuwe schoenen te kopen, hihi.
We zijn dan nog iets kleins gaan eten, en Wannes zijn fruitpapje intussen gegeven.

-16 maart zijn Moemoe en Vava op visite geweest. Ze kwamen ook al een cadeautje brengen voor Wannes zijn verjaardag! Wat leuk! Maar spijtig genoeg sliep Wannes net toen ze kwamen..

-19 maart is het dan zover.... Wannes is 1 jaar!!!!! Hoera!!!
Wat vliegt de tijd seg! Tis echt niet te omschrijven. Ook voor Mama en Papa is dit natuurlijk een belangrijke dag. Wij zijn nu ook 1 jaar Mama en Papa!
Zijn verjaardagsfeestje hebben we niet vandaag gedaan. Dat zagen we niet zitten op een doordeweekse werkdag s' avonds volk ontvangen enzo.
Zijn verjaardagsfeestje zal doorgaan op zaterdag 28 maart (dit was zijn oorspronkelijke uitgerekende geboortedatum).
Maar vandaag was nonkel Benjamin toch al even op bezoek geweest, en Oma en Opa.
Die hadden al wel zijn cadeautjes bij. Waar hij heel blij mee was!
En in den dag kwamen Bomma en Bompa op Wannes passen (zoals elke donderdag), en zijn ze een leuke wandeling gaan doen met hem, en naar het speeltuintje geweest in het park.
Toch een leuk dagje voor Wannes!